∴☆∵Precious one∴☆∵

แถลงการณ์ฉบับที่2 ::ตอนนี้อิจ๋าไม่โสดแล้วนะคะ อิอิ ^^ (เพราะความใจง่ายของกูเอง เหอะๆๆๆ) ตอนนี้มี categoryใหม่เพิ่มขึ้นแล้วนะ ฮ่าๆๆๆ

คำเตือน:: ยาวโคดดดดด(ผลพวงจากการดอง) พิมพ์จาก word แล้ว มัน2 หน้า พอดีๆอ่ะ จะพยายามแบ่งเป็นสีๆ จะได้อ่านง่ายกันหน่อย เหอๆๆ ใครอ่านจบนี่ขอกราบงามๆ คนอัพนี่โคดเหนื่่อยเลยคะ

วันที่ 14 กุมภา^^

ปีนี้ที่มหาลัยเงียบเหงาผิดปกติ คาดว่านิสิตคงหยุดเตรียมอ่านหนังสือสอบกันหมด(ประชดคะ) กลุ่มอิจ๋าเอง จาก 6 เหลือมาเรียนแค่ 2 คน เหอๆๆ เอนี่เวย์ ชีวิตก็ดำเนินราบเรียบเป็นปกติอ่าแหล่ะ จนกระทั่งตอนเที่ยงๆ แมนโทรมาถามว่า เลิกกี่โมง เพราะเดี๋ยวเค้าจะมาสยามนะ ฮือออ.....ได้ยินแค่นั้นแล้วอยากจะร้องไห้ ไม่ไปเจอได้ม้ายยย ไม่พร้อมง่ะ งี้ดๆ ห้ามนัดกะทันหันเว้ย เพราะ หัวฟู หน้ามันซะขนาดนี้ นึกว่าวันนี้ไปเรียนแล้วจะรีบกลับบ้าน ไม่พบใคร เหอๆๆ พอเลิกเรียนก็ไปสยา้ม(ด้วยสภาพ....) เจอแมนก็เห็นมันถือถุง Loft อยู่ แอบคิดว่าของกูรึเปล่าว่่ะ แต่ตอนนั้นมันไม่ได้ให้หง่ะ อ้าว...ไม่ใช่หรอ T^T เจอเสร็จก็กะไปหาอะไรกินกันต่อ ซึ่งวันนั้นสยามคนเยอะเยี่ยงตลาดสำเพ็ง ไปร้านไหนก็มีแต่คน สุดท้ายก็ไปกินกันที่ ดู๋ดี๋ - - (เอิ่ม....ดินเนอร์วันวาเลนไทน์ของช้านน) กินเสร็จเดินสยามเล่นกันซักพัก แมนรู้ว่าเรากลับบ้านดึกไม่ได้ ประมาณ6โมงกว่าๆ ฮีก็ไล่เรากลับบ้าน ฮ่าๆ

เนื่องจากหารถกลับไม่ได้ เลยจะนั่ง taxi ปรากดว่ารถหายากมากกกกกก รถติดมากกกกก กว่าจะได้รถกลับก็ออกจากสยามทุ่มนึงแหน่ะ - - พอขึ้นแท็กซี่ปุ๊บ แมนก็ยื่นถุง Loftให้ (กูกะแล้วว่าเป็นของกู) ฮีก็พูดว่า นี่คะ แฮปปี้วันวาเลนไทน์นะคะ (เวลาผู้ชาย พูด คะ นี่น่ารักจริงๆ ไอไลค์อิทเบบี้ 55+) ถึงแม้ว่าจะเดาได้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ แต่ก็อดหน้าแดงไม่ได้จริงๆซิน้าา >//< ตอนอยู่ในรถก็เลย เมสเซจไปขอบคุณเค้า ^^ ซักพักฮีก็ส่งกลับมา และ บอกทะเบียนรถที่เราขึ้นด้วย o_O (เพื่อนบอกว่า ดูเปนห่วงเปนใยกันจริงๆ)

ถึงบ้านก็รีบมาแกะของขวัญคะ

กล่องแกะยากโคดด จนต้องเอากรรไกรมาตัดๆ แอบเสียดายกระดาษห่อ มันสวยอ่ะ T^T

ข้างในเป็นน้องหมีตัวนี้เอง อิอิ

ในกล่องมีการ์ด ดึงออกมาจากซองแล้วแทบชอคคะ จะให้ไม่ชอคได้ยังงัยว่ะ ก็เล่นข้างหน้าเขียนว่า Im falling in love with you เฮือกกกกกกก...แกเอาจริงดิ๊~ เล่นตรงๆแบบนี้เลยเรอะ กรี๊ดดดดดด ข้างหน้ายังขนาดนี้ แล้วข้างในการ์ดจะขนาดไหนว่ะ >//< พอเปิดอ่านในการ์ด ประโยคแรกที่มันเขียนคือ........คือ........... หวัดดีคับ ผมชื่อ โต๋ (หมีชื่อ โต๋ นั่นแหล่ะ) ห๊ะ....ว่างัยนะ พูดผิดพูดใหม่ได้ o_O *&^$#%*&^%$%$ ไอ้บร้าาา...จากที่อารมณ์ดีๆกูอารมณ์เสียทันที มามุขไหนคะคุณ แล้วอิจ๋าก็โทรไปวีนกับตั๊กทันที ฮือๆๆ ดูมันดิ พอรู้ว่าเราเคยชอบโต๋หน่อย ล้อกูตลอดเลย งอนนะเฟ้ยยยยย และ เรายังไม่หมดกรรมกับโต๋อีกหรอเนี่ยย ตามหลอกหลอนกูทุกครั้งเลย เอนี่เวย์ ชอบที่ตั๊กบอกมากมาย ทำไมไม่เอาพี่โต๋มาให้เลยหล่ะ เออจริง........ แน่จริง กูขอโต๋ตัวเป็นๆเลยนะ เหอะๆๆ

ซักพักก็รู้สึกแว๊บขึ้นมาว่า ตอนนี้อยากเป็นแค่เพื่อนมากกว่า ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองเหมือนกัน รู้สึกว่า มันเร็วมาก(เกินไป)ที่จะให้มาคบกันแล้ว รู้จักกันแค่ 2-3 อาทิตย์เอง แล้วไม่ใช่เราเจอกันทุกวัน(แค่โทรคุยทุกวัน) ถึงต่อให้กูชอบมันตั้งแต่เจอก็เหอะ แล้วถ้าเกิดว่าความรู้สึกมันแค่ประเดี๋ยวประด๋าวหล่ะ เป็นเพื่อนกันก่อนดีมั้ย จากประสบการณ์ คนที่เราเคยรักมากกก รักมากกว่ารักตัวเอง กูยังโดนทิ้งเลยเหอะ (ตอนนี้ไม่แคร์แระ กูทิ้งความรู้สึกนั้นไปหมดแล้ว ) แล้วนี่กูยังไม่รู้ว่ารักมันหรือเปล่าด้วย แถมใกล้สอบอีก ไม่อยากมีเรื่องอื่นนอกจากเรื่องเรียน คนที่ใช่แต่ผิดเวลาจริงๆ

อิจ๋าก็นั่งสับสนๆ ตั้งใจว่าจะบอกมันอย่างนั้นจริงๆ กำลังจะโทรไปหาผึ้ง แมนเค้าก็โทรมาคะ บรรยากาศแบบเงียบผิดปกติ คือ เราไม่รู้จะเริ่มยังงัยดี แต่ขอโวยวายเรื่องชื่อหมีก่อน 55+ ปรากดว่า คุณแมนก็ยืนยันว่าจะให้ชื่อตามนั้น เค้าไม่ยอมเปลี่ยน แล้วเค้าก็ถามว่าอยากจะให้ชื่อว่าอะไร ตอนแรกกูก็คิดจะบอกมันตรงๆแล้วว่า กำลังลังเลอยู่ว่าจะชื่อ จิน หรือ น้องริวดี ฮ่าๆๆๆ แล้วเราก็คุยกันไปเรื่อยๆ เป็นบทสนทนาที่ดีมากก ทำให้เรารู้จักมันมากขึ้น และเราก็ยืนยันคำเดิมว่า ตานี่มันหลุดจากฝันของกูหรืออย่างไร นิสัย หรือ ความคิด ทุกอย่างอ่ะ เปนแนวที่เราชอบทุกอย่าง เข้าคอนเซปผู้ชายในฝันที่เหมือนเคยพูดให้ผึ้งฟัง(ก่อนเจอแมน) แล้วผึ้งก็ด่าว่า จะเจอคนแบบนั้นได้ที่ไหนว่ะ ก็นี่งัย...กูเจอแล้ว เหอๆๆ (เหมือนจะเวอร์ แต่เรื่องจริง)

คุยไปเรื่อยๆ(ไม่อยากบอกว่าคุยกันข้ามวัน ตอนนี้ข้ามไปอีกวันแล้ว ) เราก็ได้ยินเสียงกีต้าร์แว่วๆ ก็ถามว่า ตรงนั้นมีกีตาร์ด้วยหรอ แมนก็ถามก็ว่าได้ยินด้วย?!?!? ปรากดว่าฮีตั้งคอร์ดอยู่ แล้วมันก็พูดขึ้นมาว่า ตอนนี้กำลังบ้าแกะเพลงของโต๋อยู่ (หรอ....ประชดกูอีกป่าวว่ะ คือ กูจ้าง 20 บาทให้เลิกพูดชื่อนี้) แล้วมันก็เล่นให้ฟัง คือ....มีแต่เพลงเบเกอร์รี่คะ กรี๊ดดดดดดดดด......แล้วมันอ่ะเล่นเก่งมากกกก แปะๆ ความประทับใจเอาไปเต็มร้อยคะ แต่ฟังไปเรื่อยๆ เริ่มรู้สึกว่า แต่ละเพลงนี่..มีแต่เพลงรักๆทั้งนั้นเลยนะคุณ ฮ่าๆๆๆ ประทับใจเพลง จะเก็บเธออยู่ในใจเสมอ มากมาย รู้กันว่าเพลงนี้อินโทรเพราะมากๆ แล้วมันเล่นเพลงนี้ได้อ่ะ >< ฟังแล้วคิดถึงพี่เค้ก ฮ่าๆๆๆ (ไม่เกี่ยว!)

BGM :: เรื่องเดียว //B5

กับเพลงนี้......แมนเล่นเพราะโคดดดดดดดดด อาจจะเป็นเมโลดี้เพราะอยู่แล้วด้วย และเป็นเพลงที่เราชอบมากกกกกกก (เคยเอามาลงบล็อกอยู่ครั้งนึง) ไม่คิดว่าจะมีใครมาเล่นเพลงนี้ให้เราฟังสดๆ แถมฟังเป็นบ้าอยู่คนเดียว อ๊ากกกกกก และความหมายมันก็............>//< เราเคลิ้มไปเลยเหอะ ไอ้ที่คิดว่าจะเป็นเพื่อนกันก่อนแล้วกูเปลี่ยนใจมาคิดใหม่ว่า เราจะปล่อยคนนี้ผ่านไปจริงๆหรอ? เราเจอคนที่รอมานาน แล้วเราจะรออีกต่อไปทำไม ในเมื่อเค้ามาอยู่ตรงนี้แล้ว และเราก็รู้สึกไม่ต่างกัน ^^ คือ ระหว่างคิดนี่น้ำตาไหลไปด้วยนะ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ไม่ใช่เรื่องที่ทำให้เสียใจแน่ๆ

พอวางสาย ด้วยสันดานที่แพ้ผู้ชายกับเครื่องดนตรีก็ทำงาน(น้องริวเล่นกีตาร์กูก็กรี๊ดด แค่อิจินถ่ายแบบกับกีตาร์นิดเดียวหน่อย กูก็กรี๊ดดด แล้วคนนี้จะเหลือเหรอะ) เราก็เลยเมสเซจไปหาเค้าว่า ...me,tooka(จริงๆ ไม่ได้ส่งอันนี้ไป แต่ความหมายประมาณนี้ ของจริงมันโจ่งแจ้งมากกว่านี้ยิ่งนัก ) เขินโคดดดดดดดดดดดดด ทำกูนอนไม่หลับเลย เอาแต่กอดน้องหมี งิงิงิ

สุดท้ายน้องหมีก็ต้องชื่อ โต๋ แมนบอกว่าเป็น โต๋ บีซิก ตอนแรกก็งงๆว่า ทำไมต้อง B6 สุดท้ายแมนเฉลยว่า บีซิกที่ว่าก็คือ Be Sick นะ ฮ่าๆๆ โต๋ Be Sick น้องโต๋ป่วยๆ ก๊ากกกกกกกก ชอบบบบบ ><

++ เล่าให้แพรฟัง แพรยังบอกว่าโชคดีที่เค้ารับได้ว่าชอบโต๋ หายยากโคดๆ คนแบบนี้ที่จะเข้าใจ (ที่รับได้ อาจะเป็นเพราะเค้า2คนเรียนด้วยกันก็ได้นะ 55+) แต่ก็ถูกของแพรที่ว่า ฟังเพลง(ไทย)แนวเดียวกัน ก็จะได้ไปดูคอนด้วยกันได้ เออ......จริง >< ++

++ตัดสินใจแล้วว่า(แต่ยังไม่บอกแม่) ยังงัยปีนี้เดือน8 จะไปญี่ปุ่นให้ได้ จะไปดูคอนโซโล่ของจิน กรี๊ดดดดดดดด คอนที่เรารอคอยแอบฝันไว้เล็กๆ จะว่าไปเราไม่อยากดูคอนคัทตุนเท่าไหร่หรอก กูอยากดูอาคานิชิโอลี่ (เหมือนที่เราไม่อยากดูคอนวินส์เท่าไหร่นัก เพราะอยากดูแต่คอนที่เป็นน้องริวคนเดียว เหอๆๆ) มิ้มมมม...แกเตรียมตัวไว้นะ ไปดูกันเต๊อะ ++